Showing posts with label ေဆာင္းပါး. Show all posts
Showing posts with label ေဆာင္းပါး. Show all posts
Sunday, February 17, 2013
ဒီေန႔ ဖတ္႐ႈရတဲ႔ ေန႔စဥ္ခြန္အား ပါ အေၾကာင္းအရာေလးက ထိမိလြန္းလို႔ ျပန္ၿပီး ေဝမွ်ေပးခ်င္ပါတယ္။
"အမႈေတာ္ေဆာင္ရန္ စြမ္းရည္အမ်ဳိးမ်ဳိး ရိွေသာ္လည္း၊ လူအသီးသီး၌ရိွေသာ စြမ္းရည္မ်ားကို ေပးေတာ္ မူေသာ အရွင္ကား တစ္ပါးတည္း ရိွ၏။" (ေခတ္သံုး) ၁ေကာ ၁၂း၆
လူတိုင္းက ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ အထင္ႀကီးတဲ႔စိတ္ေလး ဝင္သြားတတ္ၾကပါတယ္။ ကိုယ္႔ရဲ႕ လုပ္ငန္းခြင္မွာျဖစ္ျဖစ္၊ စာသင္ခန္းထဲမွာျဖစ္ျဖစ္၊ အသင္းေတာ္မွာျဖစ္ျဖစ္ ေနရာအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ေတြ႔ရတတ္ပါတယ္။ တခ်ဳိ႕က အလုပ္နည္းနည္းပဲ လုပ္ၾကၿပီး အခ်ဳိ႕က မ်ားမ်ားလုပ္ၾကတယ္။ ကိုယ္လုပ္ႏိုင္တာေရာ၊ မလုပ္ႏိုင္တာေရာပါ လုပ္ေနၾကရတဲ႔သူတခ်ဳိ႕ရိွတယ္။ အဲလို အလုပ္ေတြအမ်ားႀကီးလုပ္ေနရေတာ့ ေနရာတကာ ကိုယ္မပါမၿပီး ပံုစံျဖစ္လာၿပီး ယိုင္လဲဖို႔ျဖစ္လာတယ္။ ကိုယ္႔ကိုကိုယ္အထင္ႀကီးစိတ္ဝင္လာတတ္တာမ်ဳိးပါ။ ဒီစိတ္ေလးကို ဆင္ျခင္ႏိုင္ဖို႔ ဒီေန႔ဖတ္႐ႈရတဲ႔အေၾကာင္းအရာေလးက ေစာင္းေပးေျပာျပ ေထာက္ျပသြားပါတယ္။ ေရာမၿမိဳ႔ရိွ ပထမရာစုႏွစ္ အသင္းေတာ္ ရင္ဆိုင္ခဲ႔ရတာကို ပံုဥပမာေပးသြားပါတယ္။ အျခားသူမ်ား မလုပ္ႏိုင္တဲ႔အရာကို သူတို႔လုပ္ႏိုင္တဲ႔အခါ အခ်ဳိ႕သူမ်ားက မိမိတို႔ ထင္သင့္တာထက္ ပိုၿပီး မိမိတို႔ကိုယ္ကို ထင္ၾကတယ္ (ေရာမ ၁၁း၃)။ ဒါေပမဲ႔ ရွင္ေပါလုက "အဂၤါအမ်ားသည္ ေဆာင္ရြက္စရာအမႈ တစ္ခုတည္းမရိွ" လို႔ သတိေပးသြားပါတယ္။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ေတြဟာ ဘုရားသခင္ရဲ႕ ေက်းဇူးေတာ္သက္သက္ေၾကာင့္ အမ်ဳိးမ်ဳိး ဆုေက်းဇူးေတြကို တစ္ဦးနဲ႔ တစ္ဦး မတူညီစြာ ရရိွ ပိုင္ဆိုင္ထားၾကပါတယ္။ ဒီဆုေက်းဇူးေတြကို ဘုရားသခင္ ေပးအပ္ထားတာဟာ ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ အေစခံဖို႔မဟုတ္ဘဲ၊ သူတပါးကို အေစခံဖို႔ ေပးအပ္ထား တာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ အေစခံရာမွာလည္း ပ်င္းရိျခင္း၊ ဖင့္ႏြဲျခင္းမရိွဘဲ တကယ္႔ကို စိတ္ေရာကိုယ္ပါ အေစခံဖို႔ လိုအပ္တယ္လို႔ သတိေပးထားပါတယ္။ အေၾကာင္းကေတာ့ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ဟာ လူ-လူခ်င္းကို အေစခံေနတာမဟုတ္ဘဲ၊ ဘုရားသခင္ကို အေစခံေနလို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုမ်ဳိးစိတ္ အျမဲေမြးဖို႔လည္း မွာထားပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္မို႔ အျခားသူေတြ ဘာကိုလုပ္တယ္၊ ဘာကိုမလုပ္ဘူး စတာေတြကို ေခ်ာင္းၾကည့္မေနဘဲ၊ ဘုရားသခင္က ဒီေန႔ သူ႔ရဲ႕ ႏိုင္ငံေတာ္မွာ သင့္ကို ဘယ္လို အသံုးျပဳႏိုင္တယ္ဆိုတာကိုပဲ ဆင္ျခင္ၾကည့္႐ႈဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ္ေတာ္က သူအလိုရိွတဲ႔အတိုင္း ကၽြႏ္ုပ္တို႔ကို ဆုေက်းဇူးေတြ ေပးသနားၿပီး ျဖစ္လို႔ပါ။ အျခားသူေတြနဲ႔ မိမိကိုယ္ကို မႏိႈင္းယွဥ္ဘဲ ကိုယ္ေတာ္ဖန္ဆင္းတဲ႔ မိမိရဲ႕ အရိွအတိုင္းကိုသာ ေရာင့္ရဲျခင္းရိွဖို႔ ဆုေတာင္းအားယူလိုက္ဖို႔ ေမတၱာနဲ႔ ထပ္ဆင့္ေဝငွလိုက္ရပါတယ္။
Sunday, January 13, 2013
၁၉၇၂ ခုႏွစ္က စင္ကာပူ ခရီးသြားလာေရး အရာရိွက စင္ကာပူဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ လီကြမ္ယုကို အစီရင္ခံစာ တင္သြင္းခဲ႔တယ္။
စာထဲမွာ "ကၽြန္ေတာ္တို႔ စင္ကာပူဟာ အီဂ်စ္ႏိုင္ငံကလို ပိရမစ္မရိွဘူး။ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံလို ဂရိတ္ေဝါ မရိွဘူး။ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံလို ဖူဂ်ီေတာင္ မရိွဘူး။ ဟာဝိုင္ယီလို (၁၀) မီတာအျမင့္ရိွတဲ႔ လိႈင္းေတြ မရိွဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံမွာ (၁၂) ရာသီလံုး ပူျပင္းတဲ႔ ေနေရာင္ျခည္က လြဲလို႔ ဘာမွ် ထူးဆန္းတာ မရိွဘူး။ ခရီးသြားလာေရးအတြက္ ခ်ဲ႕ထြင္မယ္ဆိုရင္ ခက္ခဲလိမ္႔မယ္" လို႔ ေရးထားတယ္။
လီကြမ္ယု က စာဖတ္ၿပီး ေဒါသူပုန္ ထေတာ့တယ္။ ေနာက္ စာတစ္ေစာင္ ျပန္ပို႔လိုက္တယ္။ စာထဲမွာ ဒီလို ေရးထားတယ္။
"ဘုရားသခင္ က ေပးထားတာ မလံုေလာက္ေသးဘူးလား။ ေနေရာင္ျခည္၊ ေနေရာင္ျခည္သာရိွရင္ တို႔ လံုေလာက္ၿပီ။"
အဲဒီေနာက္ စင္ကာပူက တစ္ႏွစ္ပတ္လံုး ေနေရာင္ျခည္ကို အသံုးျပဳၿပီး သစ္ပင္ပန္းမန္ေတြ စိုက္ခဲ႔တယ္။ အခ်ိန္တိုတိုအတြင္းမွာ လွပတဲ႔ ပန္းဥယ်ာဥ္ၿမိဳ႕ေတာ္အျဖစ္ နာမည္ႀကီးခဲ႔ၿပီး အာရွတိုက္မွာ တတိယကမၻာလွည့္ ခရီးသည္ အမ်ားဆံုးႏိုင္ငံ ျဖစ္လာတယ္။
ႏိုင္ငံတိုင္း၊ ေနရာတိုင္း၊ လူတိုင္းကို ဘုရားသခင္က ပစၥည္းမ်ားမ်ားစားစား မေပးခဲ႔ပါဘူး။
"နယူတန္" ကို ပန္းသီး တစ္လံုးပဲ ေပးခဲ႔တယ္။
ဒါေတာင္ ေသခ်ာေပးတာမဟုတ္ဘဲ၊ ပစ္ခ်ေပးခဲ႔တယ္။
"ဒစ္စနီ" ကို ႂကြက္တစ္ေကာင္ပဲ ေပးခဲ႔တယ္။
ဒါေတာင္ ဒစ္စနီကိုယ္တုိင္ စားစရာ ေပါင္မုန္႔တစ္ခ်ပ္ေတာင္ မရိွတဲ႔အခ်ိန္မွာ ေပးခဲ႔တာ ျဖစ္တယ္။
တ႐ုတ္ျပည္ ကန္တံုနယ္က ကူဖုဆိုတဲ႔ ၿမိဳ႕ကို "ကြန္ျဖဴးရွပ္" တစ္ေယာက္ပဲ ေပးခဲ႔တယ္။
ဘုရားသခင္က ေနရာတစ္ခုကို နည္းနည္းစီေပးခဲ႔ေပမဲ႔ အသံုးျပဳတတ္ရင္ေတာ့ အဲဒီနည္းဟာ အမ်ားႀကီး ျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။ ေတြးေတာေနတဲ႔ နယူတန္ဟာ အဲဒီပန္းသီးေၾကာင့္ ႐ုကၡေဗဒပညာရွင္ႀကီး ျဖစ္ခဲ႔တယ္။ ငတ္ေနခ်ိန္မွာ ေရာက္လာတဲ႔ ႂကြက္ကို ဒစ္စနီ သတ္မစားခဲ႔ပါဘူး။ အဲဒီႂကြက္ကို အသံုးျပဳၿပီး အဖိုးမျဖတ္ႏိုင္တဲ႔ ကာတြန္းတုိင္းျပည္ကို တည္ေထာင္ႏိုင္ခဲ႔တယ္။ ကြန္ျဖဴးရွပ္ ကို အသံုးျပဳၿပီး ကူဖုဟာ ခရီးသြားေတြ မစဲတဲ႔ ေရွးေဟာင္းၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕ ျဖစ္ခဲ႔တယ္။
သူ ခ်မ္းသာလိုက္တာ၊ သူက လွလိုက္တာ။ သူက ေတာ္လိုက္တာ။ ငါ႔က်ေတာ့ ဘာမွမရိွဘူးဆိုၿပီး ကိုယ္႔ကို ေပးတာနည္းတယ္။ မ်ားတယ္။ လို႔ ညည္းညဴၾကဖူးလား။ သူ႔က်ေတာ့ ရာထူးျမင့္ျမင့္နဲ႔ ထိုင္တဲ႔ခံုက ဆိုဖာခံု၊ ငါ႔က်ေတာ့ ခံုစုတ္တစ္လံုးပဲရတယ္လို႔ မညည္းခင္ လီကြမ္ယုရဲ႕ စကားကို ျပန္စဥ္းစားမိတဲ႔အခါ
ေၾသာ္ ဘုရားသခင္ ငါ႔ကို ဒီခံုစုတ္ေပးတာ
အေၾကာင္းရိွရမယ္လို႔ ေတြးမိခဲ႔ရင္......။
ႏိုင္းႏိုင္းစေန
Credit: www.99sanay.com မွ ကူးယူတင္ျပသည္။
Monday, December 24, 2012
“ယေန႔တြင္ ဒါဝိဒ္ၿမိဳ႕၌ သခင္ခရစ္ေတာ္တည္းဟူေသာ ကယ္တင္ေသာအရွင္သည္ သင္တို႔အဘို႔ အလို႔ငွာ ဘြားျမင္ျခင္းကို ခံေတာ္မူၿပီ။” (လုကာ - ၂း၁၁)
ၿငိမ္သက္ျခင္းအရွင္ ဖြားျမင္ေတာ္မူျခင္း
“ခရစၥမတ္”သည္ ဘုရားစင္စစ္ လူ႔ဇာတိကို ခံယူကာ ေလာကသို႔ ေမြးဖြားလာေသာေန႔ကို ဆိုလိုသည္။ ဤသည္မွာ လူသားမ်ားအေပၚ ဘုရားသခင္ ထားရိွေသာ တစ္ဖက္သတ္ေမတၱာ ကို ေဖာ္ျပလိုက္ျခင္း ပင္ ျဖစ္သည္။
“ဘုရားသခင္၏ သားေတာ္ကို ယံုၾကည္ေသာသူအေပါင္းတို႔သည္ ပ်က္စီးျခင္းသို႔မေရာက္၊ ထာဝရအသက္ ကို ရေစျခင္းငွာ ဘုရားသခင္သည္ မိမိ၌ တစ္ပါးတည္းေသာသားေတာ္ကို စြန္႔ေတာ္မူသည္ တိုင္ေအာင္ ေလာကီသားတို႔ကို ခ်စ္ေတာ္မူ၏။” (ေယာ၊ ၃း၁၆)
ေျပာင္းလဲေစႏိုင္ေသာ ၿငိမ္သက္ျခင္းအရွင္
ခရစၥမတ္အခ်ိန္အခါသမယသည္ ကမၻာလူသားမ်ား ရန္လိုမုန္းတီးျခင္းမ်ားမွ ခ်စ္ျခင္းသို႔၊ စိတ္ပ်က္ဝမ္းနည္းျခင္းမွ ေပ်ာ္ရႊင္ဝမ္းေျမာက္ျခင္းသို႔၊ ဆူပူလႈပ္ရွားျခင္းမွ ၿငိမ္သက္ျခင္းသို႔၊ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း ကင္းမဲ႔ရာမွ စိတ္ခ်ေသခ်ာျခင္းသို႔၊ ေျပာင္းလဲေစရန္ သူငယ္ေတာ္ေယ႐ႈေမြးဖြားလာျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ထိုသူငယ္ေတာ္သည္ ၿငိမ္သက္ျခင္းအရွင္ျဖစ္သည္။
“ငါတို႔အဖို႔ သူငယ္ကို ဖြားျမင္၏။ ငါတို႔အား သားကို သနားေတာ္မူ၏။ ထုိသူသည္ အုပ္စိုးျခင္းအာဏာစက္ ရိွလိမ္႔မည္။ နာမေတာ္မူကား အံ႔ၾသဘြယ္၊ တိုင္ပင္ဘက္၊ တန္ခိုးႀကီးေသာ ဘုရားသခင္၊ ထာဝရအဘ၊ ၿငိမ္သက္ျခင္းအရွင္ဟု ေခၚေဝၚသမုတ္ျခင္းကို ခံေတာ္မူလိမ္႔မည္။” (ေဟရွာယ၊ ၉း၆)
တေလာကလံုးအတြက္ ၿငိမ္သက္ျခင္း
ကမၻာေလာကသည္ ႐ႈပ္ေထြးေသာေလာကျဖစ္သည္။ ပဋိပကၡေလာကျဖစ္သည္။ လူ႔စိတ္မၿငိမ္မသက္ျခင္း၊ လူလူခ်င္း ခိုက္ရန္ျဖစ္ပြားျခင္း၊ ဖန္ဆင္းေသာအရာမ်ားကို အလြဲသံုးစားျပဳျခင္းသည္ ေလာက၏ ပံုရိပ္ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ သမိုင္းေျပာင္းလဲခဲ႔ပါၿပီ။
“ေတာေခြးသည္ သိုးသူငယ္ႏွင့္ အတူေနလိမ္႔မည္။ က်ားသစ္သည္ ဆိတ္သူငယ္ႏွင့္အတူ အိပ္လိမ္႔မည္။ ႏြားသူငယ္၊ ျခေသၤ႔သူငယ္၊ ဆူေအာင္ေကၽြးေသာအေကာင္တို႔သည္ အတူသြားလာၾက၍ လူသူငယ္သည္ သူတို႔ကို ပို႔ေဆာင္လိမ္႔မည္။ ႏြားမႏွင့္ ဝက္ဝံမသည္ အတူက်က္စား၍ သူတို႔သားငယ္မ်ားသည္ အတူအိပ္ၾကလိမ္႔မည္။ ျခေသၤ႔သည္လည္း ႏြားကဲ႔သို႔ ျမက္ကိုစားလိမ္႔မည္။ ႏို႔စို႔သူငယ္သည္လည္း ေႁမြဆိုးတြင္းေပၚမွာ ကစားလိမ္႔မည္။ ႏို႔ကြာေသာသူငယ္သည္လည္း ေႁမြေဟာက္တြင္းဝ၌ မိမိလက္ကို သြင္းလိမ္႔မည္။ ငါ၏ သန္႔ရွင္းေသာ ေတာင္တစ္ျပင္လံုး၌ အခ်င္းခ်င္း ညႇင္းဆဲျခင္း၊ ဖ်က္ဆီးျခင္းကို မျပဳရၾက။” (ေဟ၊ ၁၁း၆-၉)
ၿငိမ္သက္ျခင္းအတြက္ မဂၤလာႏွစ္ျဖာ
ခရစ္ေတာ္ေယ႐ႈေလာကသို႔ ဆင္းသက္ႂကြလာျခင္းသည္ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ က်န္းမာေရး အစရိွသည့္ က႑နယ္ပယ္အသီးသီးမွ လူသားမ်ား လြတ္ေျမာက္မႈ ရေစရန္ျဖစ္သည္။
“ထာဝရဘုရား၏ ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ ငါ႔အေပၚ၌ တည္ေတာ္မူ၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ ဆင္းရဲသားတို႔အား ဝမ္းေျမာက္စရာသတင္းကို ၾကားေျပာေစျခင္းငွာ ငါ႔ကို ဘိသိက္ေပးေတာ္မူၿပီ။ ေၾကမြေသာသူတို႔၏ အနာကို ေပ်ာက္ေစျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ ဖမ္းသြားခ်ဳပ္ထားလ်က္ရိွေသာသူတို႔အား လႊတ္ျခင္းအေၾကာင္းႏွင့္ မ်က္စိကန္းေသာသူတို႔အား မ်က္စိျမင္ျပန္ျခင္းအေၾကာင္းကို ျပေစျခင္းငွာ လည္းေကာင္း၊ ညႇင္းဆဲခံရေသာသူတို႔ကို ကယ္မေစျခင္းငွာ လည္းေကာင္း၊ ထာဝရဘုရား၏ မဂၤလာႏွစ္ကာလကို ၾကားေျပာေစျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ ငါ႔ကိုေစလႊတ္ေတာ္မူၿပီ။” (လု၊ ၄း၁၈-၁၉)
အရွင္ေယ႐ႈခရစ္ေတာ္ လူ႔ဇာတိခံယူ၍ ဖြားျမင္ေတာ္မူျခင္းသည္ ေကာင္းကင္ႏိုင္ငံေတာ္၏ ၿငိမ္သက္ျခင္း၊ လြတ္ေျမာက္ျခင္းႏွင့္ ဝမ္းေျမာက္ရႊင္လန္းျခင္းဆိုင္ရာ အေၾကာင္းတရားမ်ားကို ကမၻာေျမလူသားမ်ား အပါအဝင္ ေတာေတာင္ေရေျမႏွင့္ သက္ရိွသတၱဝါမ်ားအား ခံစားရရိွေစရန္ျဖစ္သည္။
ေကာင္းကင္သစ္ႏွင့္ ေျမႀကီးသစ္
ေဖာက္ျပန္ပ်က္စီးေနေသာ လူတို႔၏ စိတ္သေဘာထားမ်ား၊ ေလာဘေၾကာင့္ ပ်က္စီးယိုယြင္းလာေနၿပီျဖစ္ေသာ ကမၻာ႔ပတ္ဝန္းက်င္ႏွင့္ ရာသီဥတုမ်ား၊ ေဒါသအေလ်ာက္ က်ဴးလြန္ေနေသာ စစ္ပြဲမ်ား၊ ဆန္းသစ္လာေသာ ေတြးေခၚမႈမ်ားေၾကာင့္ အႏၲရာယ္ရိွလာၿပီျဖစ္ေသာ လူေနမႈပံုစံမ်ား အစရိွေသာ အရာအားလံုးသည္ ပံုသ႑ာန္ ေျပာင္းလဲ၍ အသစ္တဖန္ ျပန္လည္ ျဖစ္ေပၚလာေစရန္ ဘုရားသခင္ အလိုေတာ္ရိွပါသည္။
“ေကာင္းကင္သစ္ႏွင့္ ေျမႀကီးသစ္ကိုလည္း ငါျမင္၏။ အဘယ္သို႔နည္း ဟူမူကား၊ ေရွးေကာင္းကင္ႏွင့္ ေျမႀကီးသည္ ေရြ႕သြားၾကၿပီ။” (ဗ်ာ၊ ၂၁း၁)
ခရစ္ေတာ္ေယ႐ႈဘုရားဖြားျမင္ေတာ္မူေသာဤအခ်ိန္အခါသည္ ဘုရားသခင္၏ အံ႔ၾသဖြယ္ရာခ်စ္ျခင္းေမတၱာတရားကို လူသားအားလံုးအတြက္ ေဖာ္ျပလုိက္ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။
ထိုေမတၱာတရားကို သိျမင္ခံယူလ်က္ ေလာကလူသားအခ်င္းခ်င္း၊ ေတာေတာင္ေရေျမႏွင့္ သက္ရိွသတၱဝါမ်ားအားလံုး သဟဇာတျဖစ္လ်က္ ၿငိမ္သက္ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အသက္ရွင္ေနထိုင္ႏိုင္ရန္ အရွင္ေယ႐ႈခရစ္ကို စိတ္ႏွလံုးထဲတြင္ လက္ခံယံုၾကည္လိုက္ဖုိ႔ပင္ ျဖစ္သည္။
ဤသို႔ျဖင့္ မိမိအသက္တာတြင္သာမက ကမၻာေလာကႀကီးတစ္ခုလံုး ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာလ်က္ အသစ္ျပဳျပင္ျခင္းအားျဖင့္ ပံုသ႑ာန္ေျပာင္းလဲျခင္းသို႔ ေရာက္ရိွလာလိမ္႔မည္ျဖစ္ေပသည္။
Monday, December 17, 2012
ေက်းဇူးေတာ္ဆိုသည္မွာ…
ခ်စ္စြာေသာ စာဖတ္ပရိတ္သတ္မ်ား
ေက်းဇူးေတာ္ဆိုသည္မွာ မထုိက္တန္ဘဲ ရရိွသည့္ ဘုရားသခင္၏ မ်က္ႏွာသာေပးမႈျဖစ္သည္။ ဘုရားသခင္၏ မ်က္ႏွာသာကို ေငြျဖင့္မဝယ္ႏိုင္၊ မိမိ၏ ႀကိဳးစားလုပ္ေဆာင္မႈျဖင့္ မရရိွႏိုင္ပါ။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔သည္ ဘုရားသခင္၏ ေက်းဇူးေတာ္ကိုႏွင့္ ထိုက္တန္ျခင္းမရိွပါ။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔အတြက္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ကိုယ္တိုင္ မလုပ္ေဆာင္ႏိုင္သည့္အရာကို ဘုရားသခင္က တစ္ဖက္သတ္ လုပ္ေဆာင္ေပးျခင္း ျဖစ္သည္။
“ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္သည္လည္း လူ႔ဇာတိအျဖစ္ကို ခံယူ၍ ေက်းဇူးေတာ္ႏွင့္လည္းေကာင္း၊ သစၥာေတာ္ႏွင့္ လည္းေကာင္း ျပည့္စံုလ်က္ ငါတို႔တြင္ တည္ေနေတာ္မူသည္ျဖစ္၍…” (ေယာ ၁:၁၄)
Subscribe to:
Posts (Atom)